Gün geçmiyor ki bir yakınımızdan ,kutlama ,sevgi ,v.b içerik bulunan mesajlar almayalım fakat bu samimi duygular ve sevgi içeriği olan cümleler günden güne nendense monotonlaşıyor. Zira son yıllar da bir çok insanı özel bir gün kutlarken, sevgisini belirtirken artık kendi cümleleri değil daha önce hazır basma kalıp ifadeler kullanıyor.En yüce duygulardan birini (sevgi) ifade ederken bir seach yapıp copy-paste ile hallediyor. Bahane için kimi zaman vaktim yok ,kim zaman ben beceremem öğle şeyler, istesem de olmuyor bahaneleri populerken inadına bu bahanelere sarılmayıp ham kusan sadece yazmak için değil gerçekten duygu yoğunluğunu ifade etmek ;kendinde yaşadığı öznel duygulara kişisel cevap atan insan da yok değil.
Sanırım bu tür sancı ve kaygılar yaşayanlardan biri benim ,bende kimi o diğer kesim için eskide kalmış, hala eski teraneler tıngırdatan biriyim .Bu 20. yy monotonluğuna yenilmeyen bireyler olmanız dileğiyle.Kamus namustur